Markalar giderek daha fazla yeniden satış alanları kuruyor. The Business of Fashion (BoF); sektör olarak yeniden satışın, genel ticaret oranının 5 katı şeklinde büyüdüğünü raporladı. “Ellen MacArthur Vakfı’na göre ikinci el eşya pazarı 2022’de dünya çapında 100 milyar dolardı. Dünya çapında yeniden satışın 2027’de, 250 milyar dolara ulaşması ve perakende satışların %23’ünü oluşturması bekleniyor.”
Kullanılmış ürünler, vintage mağazalar ve hatta lüks ikinci el butikleri çeşitli biçimlerde başarılı olmaya devam etti. Ancak, zaman geçtikçe, sosyal medya moda tutkunlarının da etkisiyle sürdürülebilirlik alanında acil ihtiyaçlar oluştu ve bu konuda aksiyon alınması önemliydi.
BoF, “Son 30 yılda, 90’larda eBay ve Fashionphile’ın öncülüğünü yaptığı ve ardından 2010’larda ThredUp, The RealReal, Depop ve Poshmark gibi yeniden satış platformları Batı’da ilgi gördü” diyor. “Bu arada, 2009’da piyasaya sürülen Fransız yeniden satış platformu Vestiaire Collective, Kore ve Japonya’ya genişlemek için 2020’de 59 milyon Euro topladı.”
Bu değişim kısmen, pek çok tüketicinin sergilediği davranışsal bir yönü —yani tüketicilerin, daha önce nadir, sınırlı ve belirli bir kesime özel olması gibi faktörler nedeniyle elde edemedikleri bir şeyi elde etmek istemelerine işaret ediyor. Ek olarak, popüler olan ve moda olarak görülen moda şirketleri daha yüksek bir fiyat etiketi talep edebilir, ancak yeniden satış alanları daha düşük bir giriş maliyeti sağlayabilir. Bu durum, hem tüketiciler hem de markalar için bir kazanç.
Bir BoF Insights raporuna göre, Alman ve Birleşik Krallık tüketicilerinin ikinci el moda ürünleri satın alma eğiliminin en yaygın iki nedeni; “bir ürün, bir markada veya perakendecide tükendiyse ikinci el piyasasında bulunup bulunmadığını kontrol etmek ve markalı bir ürünün daha düşük bir fiyata bulunup bulunmadığını görmek“.
Yeniden satışın artması için bir başka katalizör de 2016’da faaliyete geçen Trove şirketidir. Trove, “bir markanın kendi sitesinde, mevcut kanallarına entegre edilmiş ve geniş ölçekte satış yapmak adına güvenilir bir tedarik oluşturmak için gereken takas ve operasyon teknolojisini sağlayan, ölçeklendirilebilir, markalı ikinci el çözümleri sunar.”
Şu anda Trove, aşağıdaki markaların geniş ölçekte yeniden satış platformları başlatmasına yardımcı oluyor:
- Lululemon
- Levi’s
- Patagonia
- Eileen Fisher
- Nordstrom
- Canada Goose
- Carhartt
Ayrıca, Shein gibi hızlı moda şirketlerine yeşil yıkama çağrısı yapıldığından, özellikle sürdürülebilirlik çabalarının izlenmesi gerekiyor.
Sürdürülebilirlikle ilgili olarak Trove, “yeniden satışın doğası gereği sürdürülebilir olmadığına inanıyor. Aksine, yeniden satış büyük ölçüde; gelirleri yeni üretimden uzaklaştırmak için iş modelinin nasıl kurulduğuna bağlıdır. Yeniden satışta amaç, yalnızca yeni ürünlerin üretimini azaltmaksa çevresel fayda sağlar.”
Sahte ürünlerin bilerek veya kazara yeniden satılma riski her zaman vardır. Modern Retail, bazı şirketlerin sahte ürünleri tespit etmek için makine öğrenimini nasıl kullandıklarını, “gerçek ürünleri sahte olanlardan ayıran kalıpları ve özellikleri tanımak için kimlik doğrulama algoritmalarını eğitmek” yöntemiyle açıklıyor. Bu, ürünlerin logo yerleşimi ve ticari markalar gibi şeyler için analiz edilmesini ve ardından bu tutarsızlıkların bulunmasını içeriyor.”
Makine öğrenimi süreçleri, göndericilerin satış kayıtlarını izlemek için bir veritabanı oluşturmanın yanı sıra insanların karar verme sürecini destekleyebilir ve işçiler için analiz sürecini hızlandırabilir. Modern Retail aynı zamanda, Amazon ve eBay’in sahte sayılan milyonlarca ürünü nasıl bloke etmek ya da kaldırmak zorunda kaldığından bahsediyor.
Özellikle lüks markaların “ürünleri doğrulaması ve kalite kontrolünü sağlaması gerekiyor çünkü sahte ürünler konusunda lüks markalar daha büyük bir risk altında. Eğer lüks markalar, uçtan uca pazar yerlerinde kimlik doğrulama konusuna gerekli özeni göstermezse, bu durum markanın itibarına da zarar verebilir.
BoF ve Trove; markaların %50’sinin yeniden satış çabalarını bloglar, nasıl yapılır kılavuzları ve benzer içerikler aracılığıyla tanıttığını, ancak yalnızca %34’ünün ana sayfalarında yeniden satışla ilgili içerikleri gösterdiğini öngörüyor. Çoğu marka, alışveriş yapanların yeni ve ikinci el ürünleri aynı sepette birleştirmelerine izin vermiyor. Oldukça az marka müşterileri için ikinci el ürünlerini, yeni ürünleriyle uyumlu bir alışveriş deneyimine entegre ediyor.
Trove alanındaki en iyi örneğin Coach olduğunu belirterek şunları ekliyor; “Coach, sunduğu ödeme seçenekleri, yeni ve ikinci el ürünler arasında evrensel arama ve tutarlı ürün içeriğiyle; yeni ve ikinci el ürünler arasında politikalar sağlayan çevrimiçi bir vitrin”.
Son olarak, işverenlerin, tüketiciler için kolaylaştırılmış bir deneyim oluşturmak adına tüm çalışanlarını yeniden satış ürünleri ve en iyi uygulamalar hakkında eğitmesi gerekecektir.